டோக்கியோவில் நான்

டோக்கியோவில் நான் - ஒரு நாள் வேலை தான்...

நேற்று இரவு இங்கு டோக்கியோ வந்தேன். ராக் கார்டென்ஸ் அருகே ஒரு இன். பத்துக்கு பத்தில் ஒரு ரூம்... அதில் நான்குக்கு நான்கில் ஒரு ஷவர் மற்றும் டாய்லட்...

காலை எழுந்தவுடன், ஒரு ஜபானீஸ் மஸ்ஸாஜ் ஒன்று, பெண்கள் கொடுத்தார்கள். கூச்சம் தான், துணி இல்லாமல்.... கை கால் நகம் எல்லாம் வெட்டி.... சுகம் தான்.... ஒன்பது மணி மீட்டிங்கிக்கு பிரெஷ்.

காலையில் மீன் ப்ரேக்பாஸ்ட் கொடுக்கிறார்கள்... நல்ல வேலை, tofu ஐட்டம் ஒன்று கிடைத்தது. மேலும் இருக்கவே இருக்கு ரொட்டி.

காலையில் இருந்து லன்ச் வரை மீட்டிங். அப்பப்பா, ட்ரான்ஸ்லேட்டர்கள் இல்லாமல், வாழ்க்கை கஷ்டம் தான். (மொழி பெயர்ப்பாளர்கள் மிக மிக அவசியம்!)

லன்ச் ஒரு மேடிடேரேனியான் ரெச்டரான்டில்...

வேலை செய்துக்கொண்டே ஊர் சுற்றுதல், பெரிய விஷயம் தான்... இது ஒரு மரியாதையை நிமித்தமான சந்திப்பு என்பதால், தப்பித்தேன்.

சில இடங்களை சுற்றி பார்த்தேன்.... டோக்கியோ பேலஸ் மற்றும் க்யோடோ கார்டன்ஸ்... டைஜோ ராக் கார்டன்ஸ்...

காலையில் குளித்து விட்டு இரண்டு நாட்கள் அழுக்கு துணியெல்லாம் அங்கிருந்த லாண்டரி பேகில் வைத்திருந்தேன். பெட்டி உள்ளே வைத்து மூடவில்லை. மறந்துவிட்டேன். இப்போ, சாயந்திரம் வந்து பார்க்கும் போது, உள்ளாடைகள் உட்பட, துவைத்து அழகாக அயர்ன் செய்து வைத்திருந்தார்கள். ரூம் வாடகையில் சேர்ந்தது... யு.எஸ். நானூறு டாலர்கள் ஒரு நாளைக்கு.




இன்று வேலை எல்லாம் ஓவர். நாளை காலையில் ஒரு சிறு ப்ரேக்பாஸ்ட் மீட்டிங் முடிந்து விடும். அப்படியே ப்ளைட் 11.30 மணிக்கு, சிங்கபூரில் சாயந்திரம் ஆறு மணிக்கு இறங்கி, கோவை ப்ளைட் ஒன்பது மணிக்கு பிடிக்க வேண்டும். வெள்ளி நடு இரவில் அங்கு இந்தியாவில்... கோவை... பரவாயில்லை, இரண்டு மாதத்திற்குள் மீண்டும் ஒரு முறை... ஞாயிறு இரவு மும்பை , துபாய் வழியாக, டெல் அவிவ். (இந்த ட்ரிப் எல்லாம் சேர்த்து முப்பதாயிரம் மைல்கள் என்றார் ட்ராவெல் எஜன்ட்) அடுத்த புதன் மதியம் தான் நியூ யார்க். ப்ளைட்டில் தான் தூங்கனும்.